Eekhoorntjes gaan niet met pensioen

In de natuur is het zó geregeld: leven is levenswerk. Een leven lang werken. Tot het einde van het werkleven is het aanpoten geblazen.

Natuurlijk zijn er momenten van rust en perioden van overdaad waarin je het wat rustiger aan kunt doen, maar er zijn ook momenten van schaarste of perioden van moeilijke omstandigheden. Wie op zulke momenten niet fit is of niet goed toegerust is op de (veranderende) omstandigheden, redt het waarschijnlijk niet. Dat noemen wij ‘het natuurlijk evenwicht’.

Hoe natuurlijk is het om op een fictief moment te stoppen met werken ‘omdat het zo is afgesproken of omdat het zo hoort’? In 1957 wordt de Algemene Ouderdomswet in Nederland ingevoerd. In 1889 werd in Duitsland een inkomstenverzekering opgelegd voor inkomstenderving vanwege ziekte, ouderdom of invaliditeit. De uitkering voor ouderdom ging in op 70 jarige leeftijd en pas later is deze teruggebracht naar 65 jarige leeftijd.

Uiteraard is er een groot verschil tussen eekhoorntjes en mensen (eekhoorntjes kunnen sowieso niet lezen…..), maar we mogen ons wellicht eens afvragen of het huidige ‘systeem’ het best passende is. Ricardo Semler, een Braziliaanse ondernemer die zijn organisatie heel anders heeft ingericht (lees vooral zijn boeken ‘Semco Stijl’ en ‘The seven day weekend’), zet vraagtekens bij de huidige inzet van arbeid en arbeidsleeftijd.

Flip your thinking! Waarom niet minder werken wanneer je een jong gezin hebt en langer werken wanneer de kinderen het huis uit zijn? Oudere werknemers hebben bovendien meer levenservaring en dat vertaalt zich veelal terug in meer efficiency.

Kortom; laten we eens stoppen met het stigmatiseren van jongeren en ouderen en leeftijd niet als een leidend principe hanteren. Een mens is een mens met alle kwaliteiten en omstandigheden die voor die mens gelden. We kunnen de kwaliteiten slimmer benutten als we bereid zijn te accepteren dat werken een leven lang duurt.

Eekhoorntjes gaan namelijk ook niet met pensioen……….